Sonra gün gelir,
Herşey anlamını yitirmeye başlar.
Bütün değer verdikleriniz,
Birer birer yok olur.
Yedi tepeli şehrim gibi olmasa da,
Anadolu'nun güzel bir beldesinde,
Veysel misali "Uzun ince bir yoldayım"
Çok üşüyorum!
Sensizlikte,
Günüm, Güneşim üşüdü...
Adın, dilimde tek hece,
Soyadın, sarmaşık dalları,
Gece,
Sessiz ve sensiz,
Tüm geçmişin ve yaşanmışlıkların,
Üstünü örten bir kara örtü!
Oysa, biraz sonra,
Her sabah uyandığında,
Kendi ufak tefek sıkıntılarını değil de,
O anda nicelerinin,
Ne onulmaz dertleri olduğunu düşün.
Hafızanı, yüreğini yokla,
Karanlık bir gecenin sonunda,
Bak gene sabah oldu!
Dün yaşadıklarını unutmuş,
Yarını umut etmiş gibi,
Bu sabah hayata, Yeniden başla...
GEÇER,
Üzülme bu da geçer.
Kışlar Bahara,
Geceler gündüze,
Acılar sevince,
Mutluluğa, durur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!