Saygıdeğer Kardeşlerim,
Sayın Osman Kibar'ın aşağıdaki üç öyküsünü, kendilerinden izin alarak bilgisayar destekli sesli okumuştum. Okuduklarımı da Boğaziçi Üniversitesi Görme Engelliler Teknoloji ve Eğitim Merkezi Kütüphanesinde kullanılmak üzere ilettim.
Ayrıca Sayın Turgut Özakman'ın Şu Çılgın Türkler romanını da sesli olarak aynı amaçla okudum ve ilgililere ilettim.
Görmeyenlerin Gözü Olmak gibi kutsal bir amaçla kurulmuş olan GÖNÜLLÜ OKUYUCU adlı bir grupta bulunuyorum. Bu iki çalışmayı yapabilmiş olmanın çocukça sevincini yaşamaktayım. Sanki hasgüller açtı yüreğimde...
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




elleri öpülesi .....mevladan size saglık sıhhat diliyorum....kutlaırm sizi...bu topluma sizler gibi insanlar gerekli...
selam ve dua ile
Araç ve gereç ne olursa olsun, amaçtır önemli olan.Sesinizi ve yeteneğinizi hayırlı bir iş için kullanmanız beni çok sevindirdi. Şükran ablacım Allah razı olsun.
Yüreği engelli olmayan herkese selam ve sevgilerimi gönderiyorum.
Öpüldünüz efendim...:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta