Gül nadide çiçektir, Bülbülüne can verir,
Gül görmeyen bülbülün, yüreğinde kan erir.
Nefes alır verir de, o yaşıyor sanmayın,
Can çekişin sesidir, ötüşüne kanmayın.
Gülün mis kokusuyla, bülbülüm gelmiş aşka,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta