Mutluluk üzerine dizeler
Döktürdüm bunca yıl
"Mutlu muyum, mutsuz muyum? "
Diye sordum kendi kendime,
Ve bir gün anladım
Mutluluğun yalnızca
NİSAN YAĞMURU ŞARKISI
Bırak yağmur öpsün dudaklarını,
Bırak başına düşsün gümüş damlalar,
Bırak yağmur söylesin ninnini.
Durgun su birikintileri oluşuyor kaldırımlarda.
Şelaleler dökülüyor oluklardan.
Yıllar sonra kesişse de yolları,
kesişmedi zamanları...
Biri çok erken gelmişti,
diğeri ise çok geç...
Ben seni çok sevdim
nehir gözlüm.
Ben seni çok sevdim...
Nil yeşili gözlerini,
içindeki çocuğu,
su kadar temiz
Çaresizliğin ne olduğunu bilirim dostum,
Çok iyi bilirim.
Nasıl düşmandır saatler insana
Yarışıyorsa zamanla bilirim.
Bilirim neden inletmek ister insan
Yeri göğü, bilirim.
KADIN
Kadın, Tanrının özenle yarattığı kadın
Bir gün anladı yalnızca bir kukla olduğunu
Baş kaldırdı yazgısına,
Güç aradı usunda.
Durmaya çalıştıkça ayakta tek başına,
‘ONLARA’ göre kadın olmak;
saklamaktır duygularını
yüreği sevgiyle doluyken.
Beklemektir seçilmeyi
bulmuşken diğer yarıyı.
Gem vurmaktır arzulara
Kalbimi parça parça edip
Kurda kuşa yedireceğim.
Sonra tasasızca oturup
Kahkahalarla güleceğim.
Güneş mi doğdu yine?
Yoksa sevdiceğim mi gelen,
Buz tutmuş yüreğimi
Bahar rüzgarları ile çözen?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!