Gülseven Aksoy Şiirleri - Şair Gülseven ...

Ölüm orucunda ki bir insanın yüreğiyle sevdim seni..
Yiğitce..
Korkusuzca....

Ölüme teğet geçerek,
hayatla barışık ve onurluca..

Hisset!
Yazılan her şiir sana yol olup uzanıyor..
Karanlığı delip güneşe varıyor..
Yıldız olup yüreğine dokunuyor..

Hisset!

Öyle yalnızsındır ki,
ve öyle üzülürsün ki,
zamanla
ne kimseden bir şey bekler,
ne umar,
ne de aldırış edersin..

Yalnızlığa alışmış insana
Çok da koymaz ayrılık..

Yalnızlığı ev sahibi,
Beraberliği ise
Misafir gibi görür çünkü..

Yalnızlık;
bütün kelimelerin
yürekte
idam edişidir..

Yalnızlık; soğuk içilen bir şarap gibidir..
İlk yudumda üşütür..
Her zerrene yayıldıkça o serinlik seni senden alır..
Bir sihir gibi tutkunu olursun..
Hem yalnız kalmayı istemez,hemde yalnız kalıp kendini dinlemek istersin..

Giden gitmiş,
biten hala bitmediyse
artık kiminle olduğunun ne önemi var ki..
Ne su eskisi gibi serinletmiyor
Ne de rakı eskisi gibi başını döndürmüyor..

Adamlığın içkisi derler rakıya,
Çoğu kez de erkeğe yakıştırılır..

Oysa, rakı içen kadının parlayan yüzüne,
Aşkla kıvrılmış dudaklarına,
Hüzünle güzelleşmiş gözlerine

Bugün günlerden pazar..
Ve ben aşkla bakan gözlerini özledim..
Bir sıcak ekmek buğusunda
ellerini özledim..
Güneşin sevgiyle dokunan tenimde
yokluğunu özledim..__

Bugün günlerden cumartesi...
Ve ben seni çok özledim..
Aşkla bakan gözlerini,
ufacık şeylerden mutlu olup,
attığımız o kahkahaları,
çocukça oynaşmalarımızı,