Ateşin kırmızıya bulanması gibi,
Güneşin aya teslimi gibi
Sabahın geceye dönüşmesi gibi bu sevgi..
Ertelenemiyor,,vazgeçilemiyor..
Eyvah!
Ne güzel bir teselli sözüdür
Ne güzel bir razılıktır bu..
Hani acıya
''Eyvallah'' der gibi..
Bir ''neyse'' dersin
Yaslanmışım bir ağacın gövdesine
Dalmışım derin anılara
Yanmışım geçen senelere
Ağlamışım ihanetlere..
Dudağımda buruk bir gülümseme
Etrafında binlerse insan olsa bile,
Ne çıkar
Yüreğine hükmedecek biri yoksa yanında,
Gözlerini bayram yerine çevirecek sevdiklerin çok uzaktaysa;
Sen yalnızlığın dibindesin arkadaşım..
Elbet vardır bir bildiği bu karanlığın
Yoksa bunca yıldızı koynunda besler miydi?
Hiç koyar mıydı ay'ı güneşin yerine
üşütür müydü ayazıyla kimsesizleri..
Elbet vardı..
Sen göğsüme sığmayıp taşan bir sevginin hüznüsün..
Ne adını seslenebiliyorum,
Ne de geçmişe gömüp gidebiliyorum..
Sen duyuramadığım sesimsin..
efkar bir kez düşmeye görsün
önünde ne kalem durur
nede gecenin ayazı..
dökülür geçmişin tozlu anlarından
üstü açılmamış saklı duygular..
eğer duymak isteyen birisi varsa
hiç uzak değildir
duyurabilirsin sesini..
görmek için de
illa yakınında olması gerekmiyor..
bir müddet sonra alışırsın yokluğa..
aslında alışmak da değil adı..
razı gelirsin..
ama yüreğinde ki o eksiklik hep vardır..
ne tam gülebilirsin,
ne de tam mutlu..
-
Ali Can
Tüm Yorumlar.....:((((