Gülşen Şiiri - Ersin İlhan

Adın bir bahçedir,
Kapısı sessiz açılan.
Her adımda biraz huzur,
Biraz da insan kalır.

Gülşen…
Bir gülün sabrını taşırsın,
Dikenini kalbine saklamış.
Kırmadan güzelleşmenin
Adıdır sende.

Gülüşün,
Bir bahar sabahı gibi
Sebepsizce iyi gelir.
Ne unutturur geçmişi
Ne de yaralar geleceği.

Gülşen,
Kalabalıklar içinde bile
Kendin olmayı bilen nadirlik.
Gösterişe ihtiyaç duymadan
İz bırakan sessizlik.

Adın anıldığında
Sözler yumuşar,
Kalpler açılır.
Çünkü sen,
İyiliğin çiçek açmış hâlisin.

Ve bilinir ki
Bazı insanlar
Bir yere gelmez,
Bir yer olur.
Gülşen,
Sen insanın içindeki bahçesin.