Biz gülmeyi unuttuk ne zamandan beri
Mazide kırılan dallar değil mesele
Çocukca sevinci getiremezsin geri
Düzlüğe çıktık derken kapılırsan sele
Sular coştu çağladı da; doldurmadık mı
Bir dalımız kırılmayıp uzamadı ki
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta