Bir gülüşün beni öldürmeye yeter.
Ölmemi istemiyorsan nolur gülme.
Asık suratın gülüşünden de beter.
Şaşırıp kalmışım en iyisi gülme.
Ben nasıl olsa alıştım ağlamaya
Beni boş yere ağlatmaya çalışma.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta