Aç açabildiğin kadar güllerim
Meydan senin devran senin zaman senin
Bunca ayaza fırtınaya durduysan
Yapraklarını güneşe kurduysan
Sevincini içine sardıysan
Aç açabildiğin kadar güllerim
Toprağa kök saldıysan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta