Bakımsız bahçeler buldum, o gizli bahçeyi ararken,
Ellerim kanadı ayrık otlarını toplarken,
Pes etmedim, güller emek ister dedim,
Ektim tohumları birer birer, suyunu ben verdim, güneş de bendim.
Hep az veriyorum sandım, güllerim hiç açmazken,
Meğer açmazmış güller, toprak bu kadar gübre doluyken!
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta