Cemalin güneş mi ay mı desem
Nurunun şavkı yaktı be gülüm
Yıldız misali gönlüme kaydın
Ömrüme Ziya saçtın be gülüm
Arıyor bu gözler seni arıyor
Yorulsanda bu dünyada bezginliğe elveda
Meşguliyet yeri deyip hep yeniden yola revan olmak düşe kalka da olsa
Gelsede başa işler buda geçer Ya Hu deyip
Yaradan’dan ümitle kadere razı
Saf saf olmuş gidiyorlar dost beldesine
Çoşmuş gönüller bir olmuş kalpler
Diller zikirde eller semada
Bir haykırış yükselir gönüllerden
Sessiz çığlıklar af ve berat için yükselmekte arşa
Rahmet gözyaşıyla yağıyor
Bu dünyaya geldim geleli
Yaşayınca onca hali
Dünya düştü gönülden
Dost sandığım niceleri
Nedir bu telaş bu hengame
Nazarın kalbime dokunsa
Ahım gül gülistan olur
Cemalin seyretmek gönlümü sarsa
Bastığım toprak şen olur
Hasretin içimde bir ince sızı
Gayri yetsin artık bu acı
Bir güzelin ardından yürür giderim
İkinci doğumu yaşarken ömrüm
Canımı yoluna serer giderim
Verseler dünyanın mülkünü bana
Değişmem bir bakışına
Essede rüzgar yağsada yağmur
Bakışının dengi yoktur cihanda
Ok gibi saplandın gönlüme Yar
Seni bilen hasretini çeker
Yar Yar Yar gönlüm oldu Yar
Bugün yari göresim geldi
Ferhat gibi dağları delesim geldi
Kuş olup avlusuna konasım geldi
Yunus gibi kapısında yatasım geldi
Gülüm durulmuyor bu diyarda
Bu ne lütuf bu ne ihsan
Donatmış seni Yaradan
Sen derdime oldun derman
Gözüm hayran gönlüm hayran
Sen canımın Cananısın
Cümle aleme ihsansın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!