Bir güzelin ardından yürür giderim
İkinci doğumu yaşarken ömrüm
Canımı yoluna serer giderim
Verseler dünyanın mülkünü bana
Değişmem bir bakışına
Essede rüzgar yağsada yağmur
Bakışının dengi yoktur cihanda
Ok gibi saplandın gönlüme Yar
Seni bilen hasretini çeker
Yar Yar Yar gönlüm oldu Yar
Bugün yari göresim geldi
Ferhat gibi dağları delesim geldi
Kuş olup avlusuna konasım geldi
Yunus gibi kapısında yatasım geldi
Gülüm durulmuyor bu diyarda
Bu ne lütuf bu ne ihsan
Donatmış seni Yaradan
Sen derdime oldun derman
Gözüm hayran gönlüm hayran
Sen canımın Cananısın
Cümle aleme ihsansın
Susar içteki kalabalık
Sesler çekilir kalınca kendinle
Ne tuttuğun elinde kalır
Ne baktığın gözünde
Anlarsın
Bir keşke var olmalı insanın hayatında.
“Keşke yapmasaydım” diyebilmek Rahman’a,
İnşaallah bir daha yapmamaya azmedip
yeniden yürüyebilmek Mevla’ya
Bilmem hangi mevsimi yaşar gönül
Bahardan güze geçer
Gönül darda
Medet Ey Yar Medet Ey Yar
Duygular raks eder akıl firarda
Nefis çelik çomak oynar zararda
Kün emriyle can buldu bu beden
Gaflet perdesini yırt artık nefis.
Bırak şu yalan dünyayı
Hakk’ın sesini duy artık nefis.
Biter mi sandın dünyanın telaşı,
Suskun sessiz ve derin
İçerlerde bir hüzün ve özlem
Hasret derya oldu uçsuz bucaksız
Sensizlik içimde bir feryad
Ağlamak içten içe derinden
Ey güzel özledim seni
Kelimeler yoruldu, çekildi köşesine;
Ruh bıraktı kendini aşkın nefesine.
Sâki sundu bâdeyi, söz bitti o demde;
Bir "ah" kaldı geriye, o da bir elemde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!