Gülfüz Sarıçam Şiirleri - Şair Gülfüz Sa ...

Yedi yaşında yetim kaldı, hayata, insanlara, dünyaya küsmedi,
Tarlalarda karga kovaladı, okulda hocasından dayak yedi.
Ailesi tarafından okuldan alındı, üç gün sokağa çıkmadı,
Mustafa Kemal’di adı, Türkün kurtarıcısı olacaktı.

Hayat, zorluklar onu yıldıramadı, pes ettiremedi,

Gece karanlık
Parlayan yıldızlar
Göz kırpsa da geceye
Ben hüznün akşamında
Yine sensiz, yalnızım!

Bir ağlama sesiyle
Geldiğimiz,
Üzüntü ve kedere
Aldırmadan,
Büyüdüğümüz bu hayata
Çocuklaşmış,

Gözlerim uzaklarda
Elim telefonda
Bir yanım ara diyor
Diğer yanım mani
Yüreğim sensiz
Bir yanım hep seni bekliyor

Sevmek Zamansız Gelir,
Çatkapı,
Kimseye Haber Vermeden,
Müsaade İstemeden,
Kapıyı Çalmadan,
Bir Azrail Misali,

Ayrılığı göze almak,
Bu durumda bile
Sevebilmektir sevgiliyi.

Sevmek,
Acılara göğüs germek,

Sen ve ben
Dağ ile taş gibiyiz
Birbirinden bir türlü kopamayan!
Dağ, taş olmadan dik duramayacağını
Anlamadığı gibi,
Sende ben olmadan,

Sevdam var benim
Dillendiremediğim!
Sözlendiremediğim!

Sevdam var benim
Gözlemlediğim!

Ayrılık hasreti korken gönlümde,
Yaralar açılır garip ömrümde.
Gideni getirmek zorken sonunda,
Sel olan gözyaşlarımı dindirme ömrüm.

Uzaktır yollarım aşılmaz artık,

Kader dediler anne
Bir hiç uğruna yediğim kurşunu,
Rant uğruna yitirdiğim hayatımı
Kadere bağladılar,
Yalancı gözyaşı döktüler,
Barış dediler