Kimimiz büyük, kimimiz küçük
Ama yılları birlikte geçirdiğimiz
İlk zamanlar kokusundan tanıdığımız,
Korumalarına anlam veremediğimizdi.
Üzerimize titreyenimiz
Ama adını telaffuz edemediğimizdiler,
Geleceklerin yaşatacağı
Güzel gülüşlerin,
Sessiz odalarda
Yaratacağı kahkahaların habercisidir
bayramlar.
Sevdiklerimize,
Ömür bu yaşanır acı tatlı
Ömür bu beklemez de geçer.
Ömür bu mazeret kabul etmez
Ömür bu çile demez de geçer…
Ömür bu güzel demez
Kalleşler
Din, dil, mezhep ayırt etmiyor,
Silahını doğrulttu mu?
Karşısına çıkan kim olursa olsun
Dokunuyor tetiğe,
Kalleşliğinin sonunda
Ağlıyorum
Kendime değil, GELECEĞİME
Ağlıyorum
Bugünüme değil YARINIMA
Ağlıyorum
Kazanacaklarıma değil, KAZANDIKLARIMI KAYBETTİĞİME
Taşıyla, toprağıyla, dağları ovalarıyla,
Börtü böceği, kuşlarıyla, bu vatan bizim.
Deresiyle tepesiyle, buğdayı arpasıyla,
Darısı, çeltiğiyle bu vatan bizim…
Yemyeşil çayırları, otlaktaki kuzuları,
Günüm kaldı günler içinde
Emeğim çürüdü kan ter içinde
Kırıp tebeşiri feryat içinde
Benim günüm mü kaldı günler içinde
Kasım 24’ler artık hüzün içinde.
Yollarda ardı ardına çalınan sirenlerle,
“En büyük ASKER bizim asker” sloganlarıyla
Anlıyorum Şanlı ordumuza yeni neferler,
Taze kanlar,
Kocaman yürekler katılıyor
Bizim MEHMETCİKLERİMİZ onlar…
Aşk mıydı, bilinmez
Bağlılıksa çözülmez
Sevda ise silinmez
Aşkı arayan yürekte…
Kovsan gitmez
Aslında şair ne güzel demiş
Ben seni Unutmak için sevmedim…
Evet, İnsan niçin sever,
Sonra da unuttum der ki?
Unuttum derken kandırdığımız
Yalnızca kendi kendimizdir…




-
Elif Kaya
Tüm YorumlarBende bu şiiri ödevimde kullanacağım...