Sana sunabilecek pek de birşeyim yok benim.
Ellerim kör dünyanın değerli yüklerine.
Ellerim ağır kalıyor, yakalayamıyorum.
Boyası döküldü evimdeki duvarların.
Bir rutubet ki, kokusu sarmış ruhumu.
Sana da işleyecek diye korkuyorum.
Birlikte başbaşa kalamıyorum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta