Gülemez Oldum Şiiri - Selahattin İrfan Ç ...

Hasretin kırmızısı değdiğinden beri ömrüme,
Ben her gece yarısı, senin adınla uyandım.
Yüzler birer birer silindi, bakamadım kimseye;
Dost kimdi, düşman kimdi, ayırt edemez oldum,
Ben kendi kalbimin gurbetinde, kendime gelemez oldum.

Yukarıda gökyüzü kapkara, tünemiş üstümüze,
Bir zamanlar can olanlar, el oldu sayende bize.
Bütün bu gürültünün ortasında, kendi gölgeme mülteci oldum;
Kimse sormaz derdimi, yoruldum, gülemez oldum.

Sazın telleri intihar makamında, küskün şarkıya,
Dokunsan kırılacak bunca kırgınlık kaldı geriye.
Kelimeler hükmünü yitirdi artık bu kör çaresizliğe;
Giden gitti de, ben o yangından geri dönemez oldum,
Kendi ömrümün enkazında kaldım, gülemez oldum...