Düşenin hiç dostu bulunmuyormuş
Düşünce ben bunu anladım artık
Yerdeyken vuranın çok oluyormuş
Düştüğüm duruma ağlarım artık
Dost bildiklerim hep düşmanım oldu
Açan çiçeklerim hep birden soldu
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




güzel anlatmışsınız...
Derdimi anlattım dost bildiğime
Ağlayınca gözünü sildiğime
Pişman oldum dünyaya geldiğime
Kim dost kim düşmandır bilemem artık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta