Elerimde kelepçe yok vicdanlar bağlamış yüreğimi
Bir roman kahramanı kurtarır karanlık düşüncelerden
Yaşamı tutsak etmiş kapanan o son perdeyi
Yıırtıp güneşi içeriye davet edersin pencerelerden
Gökyüzüne bakardı çaresiz gözlerim
Belki bir el sallanır ardı sıra bakan bir meczup
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta