Çocukluk yıllarımda
Ne emellerim vardı
Gözlerimde fer ışık
Hülyalarla dolardı
Coşkuluydu yüreğim
Çakalları koymuşlar, kuyuların başına
Yalandan bir işit, taktırmışlar peşine
Uğraşırsın Türkiye'm, uğraşırsın boşuna
Gelir mi hiç yaptıkların, gavurların işine
Kandırılmış haydutlar ciplere binip gezer
Yoksulu, gamlıyı sömürdüğünüz yeter
Mantar gibi türeyip,heryerde biter
Biri ötekine, anca küfreder
Hak yolundan çoğunuz şaşıverdiniz.
Hak ise adalet ise, eğer yolunuz
Açmışken ellerini
Tövbeye gel tövbeye
Titret gönül telini
Tövbeye gel tövbeye
Bugün erkendir deme
Sorma halin nedir diye
Bilemem ki gerçeğimi
Yollar açılır gel diye
Bulamam ki menzilini
Akıttığım gözyaşları
Babalar yaslandığın bir dağ gibidir
Çöker yıkılırsa dik duramazsın
Gözleri güneş gibi canına can verir.
Sönerse aydınlığı yol bulamazsın
Kardeşlerin arasına duvar örülüyormuş
Güvenlik gerekçesi uygun görülüyormuş
En uzun sınırımız yasa bürünüyormuş
Ümmetimin defteri böyle dürülüyormuş
Sorunların çözümü, duvar çekmekle olmaz
Sen ki çok ulvi bir varlığın anasısın
Bilirim sönmeyecek içindeki o yasın
Kara toprak evladını güllerle sarmalasın
Allah rahmet eylesin demeye utanırım
Acıların en büyüğü, evladından gelendir
Her gecenin elbet sabahı vardır
Gün akşamdan ufka batmasa bile
Bu dünya üstünden gider yolcular
Tabutu altından olsa da bile
Bir kinim garezim yoktur kimseye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!