Açar gönül toprağında, bir gül;
Gelen vurur giden vurur;
Rengi kan kırmızı; kokusu yanık yanık...
Gül içten içe kanar.
Gül kanar mı? kanar ya...
Yoktur hiç bir tanık, bir kendini bilmez bir gözü kara;
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Aslında gül rengini bülbülün kanından alarak kırmızı olmuş saygıdeger hemşerim onun hıkayesıde başka ama sızde güzel bir şekılde anlatmışsınız kutlarım selam ve saygılarımı sunarım efendım
selami
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta