1984 DOĞUMLU
Kendini bildi bileli;
Yüzü olabildiğince hiç gülmedi…
Oysa çok severken birilerine neşe katmayı
Ona bir hayat ışığı sunan olmadı…
Hayatta istediği en önemli şey birilerinin yüzünde tebessüm olabilmek…
Bir şiirle birilerini anlatabilmek;
Bir hayali vardı aslında
Adına bir şiir yazılması
Maalesef oda olmadı
Kimse onun adına şiirler yazmadı….
Kalemini küstürmedi,
Ona şiirler yazılmadı ama
O hep başka yüreklerin acısını bir şiirle yankılandırdı…
Yüreğini kattı bütün şiirlerine; gerçek aşkın acısını konu edindi kendine...yüreği konuştukça kalemide yazmaya devam edecek...Kalemi düşman olmadıkça o hep birilerinin yerine kendine koyup aşkı arayacak ve aşkın acısını anlatacak...
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!