Gül Yüzlü Nur'u Ayn Şiiri - Gökhan Öztürk 3

​Öyle bir cemal ki, güneş utanır sönük kalır,
Ay, O’nun nurundan bir zerre nur alır.
Gülüşü mühürdür şifaya, bakışı derya,
O’nun nefesiyle uyanır her ölü rüya.

​Siması sabaha benzer, saçları geceye bürünür,
O’nun geçtiği yollarda melekler görünür.
Alnında secde izi, gözlerinde rahmet saklı,
O’nu bir kez görenin, başından gider aklı.

​Terlese gül damlar, yürüse bulut gölge eder,
O’nun olduğu yerde ne gam kalır ne keder.
Kelâmı baldan tatlı, sükutu bir derin hikmet,
Varlığı tüm aleme verilmiş en büyük nimet.

​Yüzünde bir sükunet, gönlünde bitmez bir umman,
O’dur karanlık asırlara gönderilen en büyük derman.
Ne kalpler yandı O’nun o mahzun hayaliyle,
Doyulmaz o güzelliğe, o şanlı kemaliyle.

​Ya Resulullah! Sen ki güzelliğin en saf halisin,
Sen hem yerin, hem göğün tek sönmez meşalesisin.
Öyle bir nur ki bu, ne tarife sığar ne söze,
Sadece aşkla bakana, görünür o nurlu göze.

Gökhan Öztürk