Gül ve Arı Şiiri - Halil Arı

Ben,sensiz gül bahcesinde yaşiyorum
Dikenli gùl bahcesinde
Yeni cikan bir gùl gordùgùmde
Dikenlere dalıyorum, sen geldin diye Mutluluktan ucuyor
,mutlulukla konuyor
Dikenlli gùl bahcesinde seni ariyorum bulamiyorum gùlùm

Sen yokken gùller diken aşarkılar kùfùr,
iltifat hakaret gibi carpıyor yùzùme
Sen yokken sozlerin geliyor dilime

Bensana gùlùm derdimSende gùlerdin gùzel yùzùnle
Ömrùm senin,kalbim senin; ruhum senin diye başlarken
Gùlùcùklere bogulup aşkim derdinya

Bensana gelincik çiçegim derdimKanatsiz ucardın kollarıma
Dikenlere meydan okur casinaKoşardin kopmak ugruna
Senbana yagmurum,topragım,rùzgarim derken
Can ekerdin yarınlarımaVe hayat verirdin bana

Sogukla savaşıp dolu olmazdımSagnaklar icinde gelirdim
Her damlama kanatlar takar
Sen ise gùlùcùkler sacardin toplardim onlari,taç yapardim başına
Görmesem duyardım
Duymasam kalbime sorardımO bulurdu seni,
nasıl unuta bilirki
Ömrùnde balyaptigı tekbir çiçegi

Birgùn dùşerse yolun buraya
Ben kovanımdayım tekbir başıma
Arım da,sen,balımdasen petegimdesen
Dùnyanın entatlı varlıgıda sen