ellerin vardı senin
beyazdılar
ve narin
sanki hep benimdiler
saçlarımı öpüşün kadar sakin
zaman yuttu ellerini çoktan
aç bir ahtapot gibi yuttu ellerini zaman
ve paldır küldür anladım bunu sevgilim
kocaman bir ölümmüş ayrılık ah aman
kocaman bir ölümmüş yalnızlık gibi kocaman
gül evleri vakitlerinde elimde bir gonca güldün
kokladıkça hem ben öldüm hem sen öldün
2009 Gülhane
Ekrem Elmas
Kayıt Tarihi : 28.05.2018 05:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!