Gül-efşan Şiiri - Bahar Gökkaya

GÜL-EFŞÂN
》》🌹《《

Ne zaman ansam adını çözülmez dilim.
Şeyda bülbüllerini ahuzârından bilirim.
Mevâ gerek senden kül eyleme beni.
Göster gül yüzünü, gül açsın kalbim.

Sen diyince, Baharı özlemek ruh'a kış gibi.
Nazar eyler ay, güneş, yıldızlar nakış gibi.
Kuruyan gönlüme huzur-u efşân gibi.
Göster gül yüzünü, gül açsın kalbim.

Kırıntıya hürmeti olmayanlar,
kaldı izinde.
Ümmetin hâli pür melal
sensizliğin çölünde.
Yüreğimin tozuyla sığındım
merhametin seline.
Göster gül yüzünü, gül açsın kalbim.

Duâlarım süs değil, arşı titreten yakarışlar.
Karınca olur, ateşlere su taşırım
son nefese kadar.
Yunus'u balığın karnından çıkaran
bir umut var.
Göster gül yüzünü, gül açsın kalbim.

Senden gayrı bir yâr saklamam lügatımda.
Lisanlar, soluklar, nefesler muhtaç sana.
Cüssem toprağı öper, kavuşursa vuslatına.
Göster gül yüzünü, gül açsın kalbim.

Sensedim ummânında
bir katre bengi sulara.
Zemzeminden lûtfeyle
mahbub ve maşuklarına.
Senin ırmağın ab-ı hayattır çağlayanlarına.
Göster gül yüzünü Efendim (s.a.v)
GÜL AÇSIN KALBİM...🥀

✍ 16.01.2025