Gitme!
Gidersen kar yağar saçlarıma,
Bütün mevsimler kış olur.
Bahar gelmez yüreğime,
Çiçekler açmaz, her şey solar,
Kuşlar ölür, içimden gitme...
Hayatı ıskalamışsın be gülüm
Düşlerin paramparça
Çoğalmış pişmanlıkların
Kalbin yorgun
Dilinde bin sitem
Göz kapaklarında salkım salkım bulutlar
Hayatında güzel şeyler olmalı,
En mutsuz ve en acılı anında,
Kendini yalnız hissettiğin,
Umudunu yitirdiğin bir anda…
Deniz kenarında bulmalısın kendini,
Bu gece düşünmeyeceğim seni,
Hiç aklıma bile getirmeyeceğim,
Sensiz uyumaya çalışacağım
Haberin olsun...
Kusuruma bakma olur mu?
Kızma bana;
Bir halkın sessiz çığlıkları,
Çocukların gülüşleri, umutları,
Tarihin derinliklerine gömülürken...
Uzakta kulağıma, acı bir ağıt geliyor.
“Lori lori lorikamın” Halepçe’ye ağlıyordu.
Ölümün çaresizliği, yüreğimi dağlıyor.
Giderken arkana bakmadan gittin,
Bir selamın gelmiyor söyle nerdesin?
Sen gittin gideli avutmuyor resmin,
Kaç sene oldu gülüm nerdesin?
Şimdi soluğuna hasret gözlerimiz,
Havalar ısınmıştır oralarda,
Mevsim bahara varmıştır
Gözlerinde...
Teninde kokuyordur,
Bütün allı morlu çiçekler.
Dudaklarındadır şimdi,
Şimdi bir mevsimi daha yolcu ederken,
Son umut kırıntılarımı da toplayıp
Sonbahar yapraklarıyla beraber paketleyip
Bilinmeyen yerlere gönderiyorum.
Sen ki damla damla süzülürken gözlerimden,
İçimize gömülen
Zifiri karanlık gecelerden,
Bilmediğimiz yolculuklara çıkarız.
Düşlerimiz dağınık,
Sevgilerimiz anlamsız,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!