Gövdesine onlarca diken batarken
Gıkını çıkarmayan güller gibiyim.
İçim kan revanken gizlediğim,
Kandır o
Yapraklarını yeşil zannedip izlediğin.
Ah insafı kopası kalbin
Amansız endorfini,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta