Ne ben sevda soyağacındanım.
Ne de sevda bize lülütüfkâr değil.
Bir anın hediyesidir ömrümce taşıdığım.
Hepsi onunla o kadardır,
Yaşadığım yaşayacağım.
Ne güller bana âşina,
Ne ben sevda sokağında oturuyorum.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta