Hep çiçekler topladık
zihni açık,
şeriatın koynu başı koru yolunda; hepsi de güzeldi:
hiçbirisi sarıklı değildi, öyle etkisiz kumral kalemdarlar yürüyüş boyunca arkada kaldı.
Nice bebekler kıkırdattık, nice güneşler doğurttuk,
ve böylece, sevgiye itimat, bunu bilen kaç ama yeni yeni bebekler doğar yer yüzeyine…
Kah güneş ışınını verdi kah da obebek doğdu;
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta