Gri sihaytır dört mevsimim benim
baharım geldiğinde grisiyah açar güllerim
güneş grisiyah doğar yazlarımda sabahlarıma
gecelerimin alaca karanlığı yoktur
ay doğmadan geçer üzerimden grisiyahtır
bir resim çizerim gözlerimde
işte mutluluğun resmi bu diyemeden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta