Senin adın yalan olsun adam
Pembe hayallerimin gri katilisin
İçimde dudaklarımda kıvranan kelimeler
Çıkmak için can atıyor
Zemberegine küsmüş bozuk bir saat gibiyim
Kızıl şafağın gri bağrına bırakıyorum
Ellenmemis umutlarimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta