Güneş battığında
ayrıldın benden.
Gecenin karanlığında
izini kaybettirdin sandın.
Ne haldeyim diye
dönüp bakmadın.
Kalp atışlarımın önüsıra heyecanlandın.
Kulaklarında çınladım
günlerce aylarca.
Baş ağrın oldum
yakanı bırakmadım.
Vicdanın oldum
kalbinde sızladım.
Doldun ağladın
gözyaşında damladım.
Kaçtığın karanlıkların
kuytularına saklandım.
Bana sebep
kendine sonuç oldun.
Beni yaraladın
kendine azap oldun.
Güneşe küsüp
aya razı oldun.
Şimdi unuttun unuttun beni
unutamadın mahvoldun.
Fikret Adımol
Kayıt Tarihi : 18.1.2026 21:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Göz yaşlarınla damıttın beni senden...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!