Buz renkli bir sabah rastladım sana
Ağlıyordun...
Elinin tersiyle ve umarsızca siliyordun gözyaşlarını.
Korkarak ve duraksayarak yürüyordun,
Kaldırım taşlarından çiçek, çiçek...
Sonra her köşe başında duruyor
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Yıllar önce sonkez görmüştüm seni. Hala ağlıyormusun.. Şimdi yine aynı şehirdeyim, seni gördüğüm sokaklardan yine geçtim. Söz ver demiştim sana, artık ağlayabilirsin, ben sözümü tutamadım. ağlamaktan başka bişey gelmiyor elimden...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta