Gözyaşı Sevdası Şiiri - Bekir Hatipoğlu

Çıktım yola övülen şehri görmeye,
Hayaller, özleme dönüşürken.
Öğrendiğim her ayrıntın beni bekliyor,
Sadece benimle yaşaman için.
Peki, buna hakkım var mı söyle?

Sen ki milyonlara kucak açarken,
Nasıl sahiplenirim bencilce benliğini?
Kızmayacak mısın benim bu halime?
Sen kızarsın da, ya sana eziyet edenler...

Her zerren biliyorum ki isyanda.
Yeter artık diyor, böğmayın beni!
Güzelliğim vardı ama yaşlandırdınız beni.
Bırakın! Hep genç kalmak istiyorum, diyorsun.

Anlıyorum seni ama biçareyim.
Ruhundaki işkence, her bir damarımı zorluyor.
Sahte gülüşün olmasa belki de,
Avutamayacağım zavallı acziyetimi.

Sen yorgunsun, ben ağlıyorum.
Gözyaşlarım, isyanın ile arkadaş.
İştahı kabaran leş kargaları,
Görmez mi sızlayan yüreğini?

İsterim bir gün bitsin bu çilen.
Kalksın üstündeki amansız yükün.
Görsün artık istiyorum bekaret bozucular,
Senin temiz kalan ruhunu.

Teslim olma ne olur!
Kemirseler de her yanını durmadan,
Sen denizinle dans ede dur.
Ben her an kalırım sana aşık.
Ve son sözüm olmayacak hiçbir zaman,
Çünkü sen, bitmez sevgilerin sahibisin.

(18.04.2006-Bayburt)