Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ZAMANDAN GERİYE HEP BİZLERE KALAN BİR AVUÇ GÖZYAŞI DEGİLMİDİR CAN BACIM.GİDENLERİN ARDINDAN HASRETLERİN ARDINDAN GEÇEN ZAMANIN ARDINDAN HEP DÖKTÜĞÜMÜZ GÖZ YAŞI DEGİLMİDİR.KALEMİN YÜREGİN VAR OLSUN İNŞALLAH.SELAM VE DUA İLE KAL ERZURUM KOKULUMMMM.
bir bakima evet..zor gurbet ve yogun duygulari ile uzaklardakilerin özlemlerini cekmek...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta