Üstüme çöktü dağlar altında kaldım.
Dost dediğim herkesten bir yara aldım
hep hüzün buldum dertlere daldım.
Hayat bana mutluluğu sen çokmu gördün
Başıma herzaman bir çorap ördün.
Çok değil sadece gülmek istedim.
Herkese kalbimden bir köşe verdim.
Dostlarım uğruna ömrümü verdim
Ecelim oldunuz dostlarım,gülmedi yüzüm
yaşlarla doldu her iki gözüm.
12/04/2009
Beyazıt{ İSTANBUL
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta