Kurudum dalımda kim bilsin
Yel aldı üfledi kim netsin
İşte benim eserim dersin
Gözün aydın övün gayrı
Topragı üstüme bürüdüm
Gölgenle yollara yürüdüm
Su vermez vefasız çürüdüm
Gözün aydın dövün gayrı
Ellerinle mezara koy yeter
Yumrunu kabrime vur ister
Bendeki acı böyle biter
Gözün aydın öldüm gayrı
Koydular kefenle çukura
Kalkamadım eyvah ayaga
Sıkıştırdılar tam bucaga
Gözün aydın gömdün gayrı
Harun yildirim
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta