İzin almadım ’ki! Gözleri ne baktıkça ısınmaya…
Oysa her sabah adının ilk harfini sakladım avuçlarımda.
Şimdi benliğim çelimsiz bir sokak kedisi
Sisler çıkmazın da kol kola girmiş beni bekleyen it sesleri.
Korkmuyorum ne de üşüyorum artık
Söndür, söndür lütfen, gereği yok baktıkça ısındığım gözlerinde ki ateşe…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta