Üstünü örttüm dün,sen uyurken
büyümüş adam olmanı seyrettim sen uyurken...
ismini verdiğimi günü, ilk ağlamanı,anının memelerini ilk emmeni düşündüm sen uyurken...
Ortaduğunun herhangi bir yerinde kurşunlara gelmedi düşündüm sen uyurken...
Arfikada açlıktan öldüğünü düşündün...
Etinin satıldığını düşündüm,insan yiyen insan çoçuklarına
Asyada kömür ocaklarında taş taşırken, küçücük bedeni düşündüm..
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta