GÖZLERİNDE MEVSİMLER
Gözlerin…
Kahverengi gözlerin…
İki göz… Dört mevsim eder bende…
Bölmüşler ya mevsimleri aylara üçer üçer
Oysa gözlerinden bir günde dört mevsim geçer...
Mesela, her sabah bahardır, her öğlen yaz,
Her akşam yaza veda olsun ve her gece kış
İşte öylece…
Her mevsim gözlerindedir nakış nakış
Bu yüzden benim için her mevsim senden bir bakış..
Sırayla gitmez gözlerinde mevsimler
Bazen bahar bir gün sürer, ardından kar yağar
Bazen bir yıllık kışı bir bakışın yaz eder
Bilirim bakışından hangi mevsimdeyiz
Bilirim o gün hayatın neresindeyiz
Dökülmüşse kahverengi gözlerine hüzün
Belli, vakti gelmiş demektir güzün...
Gözlerine yüklenince bulutlar yağmur öncesi gibi
Nemiyle dizlerim değil yüreğim sızlar
Ağlamaktan kurumuşsa gözlerin
Kurak geçecek demektir o yılki yazlar
…
Neler yok ki bakmasını bilene…
Gözlerinde şubatlar, temmuzlar, eylüller, nisanlar
Bilmediklerinden aşk için baharı bekler insanlar...
Oysa İki göz… Dört mevsim eder sende
....
Mevsimleri neyse de,
Gözlerini sevdiğimi bilsinler...
Zira benim için gözlerinde mevsimler.
Aslan AVŞARBEY (Mülki)
12.12.2017-Eskişehir
Kayıt Tarihi : 9.04.2026 21:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
müthiş,
bizden de size küçük bir hediye peki;
madem yoksun ve yoksunum artık,
ki hani yine mayısın bu son haftası takvim yaprağında,
kapatıyorum gözlerimi…,
bir düş daha;
camdan bir doğum günü tabutu içinde,
sensiz kokular burnumda tüterken,
gardenya bahçesinde
yedi cüceler,
on dört gözbebeği ile,
türlü renkte yaşlar içinde,
ormanın derinliklerinden gelen,
kaval sesini
ve beni beklerken;
yedi tepeli istanbul dahi utanıyor,
yönsüzlüğümün şahitliğine
ah;
TÜM YORUMLAR (1)