hüzün / ne zaman
yerleşse gülüşüme
kendime dönerim
dağılarak
zamanı/vedalar bıraktığın
yerden yırtarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel ifadelerle yine harika bir şiir okudum Gülşen Hanım..saygılarımla.
yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta