Gözlerin Denizden Kalma

Gözlerin,
Uçsuz bucaksız denizlerin sessiz çığlığı
Gülüşlerin,
Yaşanmamış bir ömrün kayıp çaresizliği
Gözlerimde gülüşlerin saklı kaldı
Ne ben tam olabildim
Ne sen olduğun gibi kaldın
Talih bir kuş misali konmuyor her başa
Her kapak uymuyor her tencereye
Bir yolculuğa gebe her insan
Kimine kalbin zümrütten sarayı
Kimine saraydan bir cam kenarı
Düşer o zoraki yolculuktan
Ben yitik sevdaların savurduğu asi çocuğum
Hoyratça olsada sevmelerim
Unutmaya aşina değil sana yüreğim
Sen bilmezsin sensiz bir günün kavuran ızdırabını
Erkek demişler bana, yakıştırmamışlar
Gözlerinden kanarken ruhumu yakan acıyı
Yok saymışlar içimdeki kabuk bağlamaz yarayı
Kadınım ,
Güzeller güzeli hüzün meleğim
Teninde dolaşırken başkasının elleri
Bana çarpar bilirim
Hasret acısıyla boğum boğum yüreği