Dondurucu bir kış akşamında çarpışmıştı gözlerimiz,
Gözlerim esiri olmuştu gözlerinin,
Ağustos ayının sıcaklığı vardı bakışlarında,
Yaşama dair buz tutmuş umutlarım bir anda ısınıvermişti.
Tenine dokunamazsam da terlemişti tenim,
Gözlerin gözlerime huzuru, mutluluğu anlatır gibiydi.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta