Gözlerin gözlerime her dokunuşunda içimdeki çocuğun sevincini bir görebilseydin,yazdıklarımdan değil sustuklarımdan anlardın beni..
Oysa beni bir gün anladığında sadece gözlerinin baktığı bir yerde olmayı umut ediyorum şimdi. Yoksa saatlerce boşluğu izleten bu duyguları kime nasıl anlatabilirim..
Ve ben her gece senden uzaklara gitmek için hangi trene binsem, gecenin sonunda yine içimde izinin kaldığı bir adrese varıyorum, hangi rüzgara tutunsam yine sana savruluyorum ve hangi denize açılsam yine senin kıyılarına vurmuş buluyorum kendimi kimliği belirsiz bir ceset misali…
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta