Karanlıkta iki çiçek açmış,ikiside mavi
Biri gökyüzü gibi sonsuz,ölümüne güzel
Bakışları içimdeki hastalığa müdavi
Diğeri denizi andırıyor ve sadece bana özel
Havada yankılanırken kuşların böceklerin sesleri
Senin gözlerin hayat veriyorken bana
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta