Gözlerime Vurulmuştun Ya Hani

Gözlerime vurulmuştun ya hani

Gözlerime vurulmuştun ya hani,
o ilk bakışta dünya durdu sanki.
Bir gece ansızın sokulmuştu göğsüme,
Ay doğmuştu göz bebeklerime, titrek ve yeni.
Senin bakışınla öğrendim suskunluğu,
her kelime dudaklarımda bir köprü oldu.
Dokunduğunda zaman eridi,
bir mum gibi, eriyen ışıklar kaldı bize, izler gibi.
Gözlerime vurulmuştun ya hani,
üşüyen bir yüreği ısıtan ilk nefes gibiydin.
Gülüşün kırık aynaları tamir etti evimde,
her parıltıda bir umut, her gölgede sensin.
Ama sevda ağırdır, taşınamaz bazen,
ellerimiz boş kaldı, sözler yarım kaldı.
Gözlerin hâlâ orada —
dilsiz, derin bir deniz,
ben kıyıda bekleyen,
sen ufukta kaybolan gemi.
Gözlerime vurulmuştun ya hani,
ve ben o anı belleğime mühürledim.
Geçse de yıllar, solsa da baharlar,
o bakış hep içimde yanar,
sönmez bir kandil gibi.
Gelmezsen de, bil ki varlığın bir melodi,
her gecede mısra, her sabahımda şarkı.
Gözlerime vurulmuştun ya hani —
işte o yüzden, her vedada seni ararım,
her başlangıçta seni bulurum.
Hamit Atay