Kaç zamandır güneş ışıyor yeryüzüne
Doğa nasıl da uyanıyor gerine gerine
Bir bildikleri vardır diyorken yüreğim
Umutla bakmak istiyordu gözlerine
Acılar buruşturmuş duygularımı
Yüreğimi zincirler bile bağlamıyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Ne deyim Kemal bey, yüreğimin şu anki yankılarının anlatımı olmuş bu şiir.Kendimi gördüm.Elinize sağlık.benden tam puan.
sade,direkt konuya yalın bir dille girilip ifadeler belirtilmiş.beğendim.tam puanım panonuzdadır.saygıyla..._dejavü_
Zamanın acıları, bir hayli törpülemiş,nasırlaştırmış olmalı duygularınızı...Bu haksızlık!...Ama umut yaslanmış kaleminize,oradan da bize geliyor....ANCAK BİRAZ BURUK,BİRAZ ACITARAK !....Elleriniz yorulmasın,çok hoştu,duruydu...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta