GÖZLERİM DOLDU 🌧️
Kapında son gece ayaza durdum,
Bir çift söz uğruna hayaller kurdum.
Gidince ardından baktım da durdum,
Ardından bakarken gözlerim doldu.
Yağmurlar altında anılar vardı,
O son tren düdüğü aklımı aldı.
Mendilin kokusu elimde kaldı,
Şu ıslak peronda gözlerim doldu.
Annen de kapıda gözyaşı döktü,
Ben sustum, içimde kaleler çöktü.
O gün soframıza bir hüzün düştü,
Ekmek böler iken gözlerim doldu.
Her bayram kapımı gözlerin çaldı,
Şekerler toplayan çocuklar vardı.
Bir eski fotoğraf elimde kaldı,
Maziyi görünce gözlerim doldu.
Yıllar sonra seni pazarda gördüm,
Yanına gelirken bir anda durdum.
Göz göze gelince duvara vurdum,
Bir ömrün hesabı gözlerim doldu.
Bir daha kapına gidip çalmadım,
Adını kimseye deyip anmadım.
Ben senden başkaca beli sarmadım,
Son sözü söylerken gözlerim doldu.
Kalemsiz Şair’im, kaderim böyle,
Yutkunma sözlerini sazınla söyle.
Niye durayım ki ben artık köyde?
Türkümüz çalınca gözlerim doldu.
✍️ Kalemsiz Şair 01.09.2026
Sadık KocabaşKayıt Tarihi : 1.09.2026 11:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!