Gözlerim Buğulandı

Sen bir kızgınlıkla son noktayı koydun,
Benim gözlerim buğulandı, kayboldum.
Ömürlük sevdayı bir anda bitirdin,
Ben seni düşündükçe gülüm, kahroldum.

Sen gittin, kaldım bu sevdanın içinde,
Bir umut diye, ben aşkına tutundum,
Sen sustun, yandım gecelerin içinde.
Sen uzaktayken, ben hasrete vuruldum.

Sen gittin, odamda bir başıma kaldım,
Kara kaderime mecbur boyun büktüm.
Seni bir anda, gece vakti kaybettim,
Ama seni sevmekten hiç vazgeçmedim.

Sen belki de anılara gülüp geçtin,
Ben hatıralara sarılıp ağladım.
Aşkım, sen beni belki çoktan unuttun,
Ben senin resmini koynumda sakladım.

Sen gittin, ben gecelerde öksüz kaldım,
Bu yürek sensiz eridi, yarım kaldı.
Sen beni kara kaderime terk ettin,
Ama içimde güzel sevdan susmadı.

Sen gittin diye bitmedi sana sevdam,
Küller altında hâlâ bir şey yanıyor.
Beni kaderime terk etsen de, rüyam
Bu yürek hâlâ seni aşkla arıyor.

Belki bir gün bir şey ararsın dününde,
Geç kalmış olsan bile, bir gün dönersin,
Bulursun beni aynı kapı önünde,
Gelir özlemle boynuma sarılırsın,

Ama bil ki sevgilim,
Bu kalp seni beklerken yaşlandı.
Geceler adını fısıldarken,
İçimde bir ömür sana ağladı.

Sen gittin…
Ben hâlâ seni bekliyorum.
Sen unuttun,
Ben hâlâ seni seviyorum.

Ve bu yürek,
Seni severken…
Yarım kaldı.